UYARI: Bu yazı intihar hakkında bilgiler içerir ve bazı kişiler için tetikleyici olabilir.
Her zaman son derece canlı bir rüya görmeye çok yatkın oldum. Gözlerimi kapattığım çoğu gece, risklerin gerçekten çok gerçek hissedildiği tamamen farklı bir dünyaya düşerim. Rüyalarımın gerçekten olup olmadığını söyleyebilirim; birden çok kez şaşkın bir şekilde uyandığımı hatırlıyorum. Bazen bu his öğleden öğle saatlerine kadar sürer, sanki yanlış yerde yanlış zamanda çıkış yapıyormuşum gibi. Bu gerçekten sarsıcı bir duygu, en azından öğle saatlerine kadar sürse bile.
İki hafta, aylarca sürecek olan bir şeyin nasıl olacağını hayal edemiyorum; Lyon, Fransa’dan 19 yaşında bir kızın, tıbbi olarak indüklenen bir koma sonrası uyandıktan sonra yaşadıklarına benzer bir durum.
Clélia Verdier Haziran 2025’te büyük miktarda ilaç alarak kendi hayatına son vermeyi denedi.
Sonuç olarak Daily Mail’e göre üç hafta süren tıbbi olarak indüklenen bir koma süreci yaşamak zorunda kaldığını söyledi. Ancak Verdier’in zihninde, bu süreç aslında sevgi, evlilik, doğum ve günlük yaşamla dolu yedi yıl gibi bir şeydi. Uykulu hâlindeyken Verdier, kurduğu aile ve hayatın son derece gerçek hissettirdiğini iddia etti.
“Çok fazla şey hissedebiliyordum. Doğum yapmayı hayal ettiğimde stresi hissediyordum. Ayrıca çok acı hissediyordum,” diye bu durumu gazeteye anlattı. “Bu rüyada üçüz doğurdum ve adlarını Mila, Miles ve Maïlée olarak koydum. Maïlée doğumdan kısa bir süre sonra öldü. Kendimi çok kötü hissediyordum — üzüntü ve suçluluk duygusuyla boğulmuştum.”
We Got This Covered’ın bildirdiğine göre Verdier, hatta kızlarının her birinin kişiliklerini hatırladığını, onlarla yürüyüşlerden hoş anılarının olduğunu ve onları uyku vakti hikayeleri anlattığını bile hatırladığını iddia etmiş.
Verdier komadan uyandığında, tıbbi ekiple paylaştığı ilk şey ‘çocukları’ oldu.
“O anda bana onların var olmadığını söylediler. Bu bir şoktu,” Daily Mail’e söyledi. “İnanılmaz olduğuna o kadar ikna olmuştum ki, ebeveynlerimi yeniden gördüğüm ilk kez, onları büyükanne ve büyükbaba olarak gördüm.”
Hayatın gerçekleriyle yüzleşmek onun için gerçekten zor oldu. Bir yıl sonra yas danışmanlığına başlıyor; hiç gerçekten sahip olmadığını bildiği bir hayatı yaslıyor.
“Şimdi başkalarından çok kopmuş hissediyorum,” diye outlet’e söyledi. “Bugün hâlâ kızlarımı özlüyorum. Bir anne olarak yaşadım – hatta ‘sadece bir rüya’ olsa bile – hissettiğim ve yaşadığım her şeyle onların annesi olacağım. Bir süre için tek gerçekliğimdi.”
2021 yılında Caroline Leavitt benzer bir deneyim yaşadığını paylaştı.
Psychology Today için yazdığı bir makaleye göre, doğumunun ardından oğlunu dünyaya getirdikten sonra ortaya çıkan bir kan pıhtılaşması sorunu nedeniyle hafızayı engelleyen ilaçlar eşliğinde tıbbi olarak indüklenen komaya girmek zorunda kaldığını ve uyandığında kocası ve arkadaşlarına dışarıdayken dolu dolu bir hayat yaşadığını açıkladığını ayrıntılı olarak yazdı.
“Bu hayali kasabada yaşıyor olduğumu ve oranın, yani, inanılmaz olduğunu yazdı. “Orada pek çok dükkan vardı, dairem ulaşması zordu, ama büyüktü ve güzeldi, sokakları, insanları biliyordum ve bunun gerçek olduğundan da emindim.”
Şimdi, Verdier bir gün kendi çocuklarına sahip olmayı umduğunu söylüyor; ancak ilk çocuklarını asla tamamen bırakmayacağını kabul ediyor.
“Kalbimde farklı bir yere sahip olacaklar, ama aynı derecede önemli bir yer,” dedi.
