Jason Ritter’ın babası John Ritter’ın ani ölümü üzerinden 20 yılı aşkın bir süre geçti, ancak hâlâ ona yakın hissetmenin yollarını buluyor. Bazen bu, babasına ulaşmak için bilinçli bir çaba göstermeyi ve ondan tavsiye almayı içeriyor. Başka zamanlarda ise babasının varlığını hâlâ hissettiğine dair işaretler görüyor.
John, sadece 54 yaşındayken aort diseksiyonu geçirerek hayatını kaybetti. Bu da 2003 yılında meydana geldi; Jason o zaman sadece 23 yaşındaydı. Şimdi 46 yaşında olan Jason, rehberlik için hâlâ babasına başvurmayı sürdürüyor.
Babası öldükten sonra kısa süre içinde işaretleri fark etmeye başladı.
Birden gördüğü gün batımları “kişisel” hissettirdi — özellikle bunlardan birinin tamamen mor olması ve ölü babası bu rengi çok sevdiği için. Bu, babasının ölümünden hemen sonra, bir gün yaşandı.
“Bir nedenle gökyüzünün tümü mordu ve bu, onun en sevdiği renklerden biriydi,” dedi Jason, Joy 101 adlı Hoda Kotb’un son bölümüne katılırken. Elbette mor bir gün batımı güzel bir olaydır. Ancak bu, Jason için babasıyla olan bağını daha da güçlendirdiği için daha anlamlıydı.
“Hatta arabasını da bu mor renge boyamıştı…” diye hatırladı Jason. “Ergenliğimde utanıp ‘Neden babamın mor bir arabası var?’ diye düşünürdüm… Ama o moru severdi ve o gün gökyüzü tamamen mordu.”
Bazı insanların bunu tesadüf olarak görebileceğini kabul etti.
Ama bu durumu gelen konfor ve mutluluk nedeniyle farklı görmeyi seçti. “Böyle durumlar var ki, ‘Bu sadece bir tesadüf. Dünya rastgele ve her şey kaos,’ demeyi seçme hakkım olduğunu tamamen anlıyorum,” diye açıkladı. “Ve sonra, anlamadığım şeyler olduğuna inanan diğer seçeneği seçmek bana daha çok neşe ve mutluluk veriyor.”
İnanılmaz gün batımlarını fark ettiğinde babasının varlığını hissetmeye devam etti. “Birinin vefat ettiğini hissettiğinizde, sanki birkaç ay boyunca bir boya fırçasına sahipmiş gibi birkaç gün batımı boyayabilirler ya da benzeri bir şey olacakmış gibi hissettirdi,” dedi.
Diğer zamanlarda, babasının varlığını hissetmek için çaba gösterdi.
Bazen sadece babasına ihtiyaç duyduğunu hissediyor. “Böyle bir an geliyor ki, ‘Baba, bu köşede sana ihtiyacım var,’ diyorum ve onu oturtup onunla konuşuyormuş gibi davranıyorum,” diye podcast’te açıkladı. “Dünyanın bu kadar çok yönü hâlâ gizemle dolu, ve o orada bir yerde mi, yoksa ben onu içimde bir yerde çok iyi tanıyor muyum, fark etmez.”
Bazen bu, babasının kendisi hakkında bildiklerine dayanarak ne yapacağını düşünmeyi ifade ediyor. “Bazı anlar oluyor ki, ona vereceğim cevabı tam olarak bilmesem de, onu baba ve insan olarak bildiklerim üzerinden süzerek, onun ne diyeceğini tahmin edebiliyorum,” diye ekledi.
READ NEXT: Kızını Kaybettikten Sonra Aylar Geçtikten Sonra, Martin Short Üzüntü Hakkında Güçlü Bir Gerçeği Paylaşıyor
