Ebeveyn olmak, alçakgönüllü bir deneyimdir. Belki belirli bir tür ebeveyn olacağınızı düşünerek ve çocuklarınızın bazı şeyleri asla yapmasına izin vermeyeceğinizi varsayarak bu yola girebilirsiniz; fakat gerçeklik bu beklentilerle tamamen örtüşmeyebilir. Reddit’te bir dizide ebeveynler, kendi çocuklarının asla yapacağını düşünmedikleri şeyleri konuşmaya başladılar. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, hiçbirinin planları beklediği gibi gitmedi.
Kendiniz ebeveyn olmadan önce ebeveynleri yargılamak bazen kolay gelebilir.
Bazen, her şeyi farklı yapacağımızı ve bazı şeylerin bizim gözetimimizde ya da aile içinde yaşanmayacağını düşünmek de kolaydır. Ancak birçok Reddit kullanıcısı kendi çocukları olduktan sonra bu konudaki düşüncelerinin ne kadar yanlış olduğunu hızla fark etti.
“Bir keresinde kardeşimin evine gider, çalışırken onun çocuklarına bakardım,” diye yazmış bir ebeveyn. “Çocuklar uyurken genelde onları uyandırmamaya çalışırdım ve hep kendime mırıldanırdım, ‘Neden o şeyleri topluyor ve yerine koymuyor ki???’ Sonra çocuklarım doğdu ve şimdi anlıyorum.”
“Bir başkası da ‘BENİM ÇOCUKLARIM ASLA bir mağazada oradan oraya koşup öfke nöbetleri geçirmez!’ diye düşünenlerden biriydi. Elbette ki bu durum hiç de böyle olmadı. ‘İkioğlumun iki yaşında birkaç oyuncağı reyondan çekmesiyle çığlıklar atıp yere yığılmasını hatırlıyorum,’ diye hatırladı ebeveyn.
Tercihler ve idealler çok değişmese de enerji ve öncelikler kesinlikle değişebilir.
Çünkü evet, çoğumuz evde dağınıklıktan uzak bir hayatı tercih ederiz. Ancak bu, elde etmenin kolay olduğu anlamına gelmez. “Çocuklar olmadan önce oturma odasında oyuncak istemiyoruz ve temiz, güzel bir alan olsun dedik,” diye bir ebeveyn yazdı. “İki çocuk sonra, oturma odasının küçük sınırları içinde tren masası, oyuncaklarla dolu dört kutu, Paw Patrol gözetleme kulesi, tekme ve oyun minderi ve bebek sallayıcı hepsi bir arada. Her an bir tren vagonu ya da dinozor bir kanepe yastığının altında olabilir.”
Aynı şekilde, ekran süresi konusundaki sert görüşler çoğu kişinin düşüncelerini değiştirebiliyor. “Çocuklar öncesi: Çocuğuma sadece sessiz kalsın diye bir ekran veremem,” diyen bir başka ebeveyn paylaştı. “Çocuklar sonrasında: işte bir iPad, iki gösteri sıraya konmuş ve bir çift gürültü engelleyici kulaklık. On iki dakikalık sessizlik gerekiyor; yoksa aklımı kaçıracağım.”
Bir başkası, yaz tatilinde evde olan çocukları yorulmuş görünen ebeveynleri sorguladıklarını yazdı. Şimdi anlıyorlar. “Yirmi yaşlarım: ‘Tüm bu ebeveynler yaz tatilinde çocuklarını okula götürmekten bu kadar yük altında mı kalıyorlar? Onlar senin çocukların! Neden onları evde tutmanın bu kadar zor olduğuyla ilgili davranıyorsunuz?’” diye yazdı. “Kırklı yaşlarım: ‘Birileri bu yazı atlatacak mı belirsiz; kavga etmeyi ve birbirine kaba davranmayı bırakmazsak bu yazı atlatamayabiliriz!’ diye gün sayarken.”
Bazı konular sık sık gündeme geldi.
Örneğin beslenme alışkanlıkları. Pek çok ebeveyn, seçici yiyecekleri olmayan ve çocuklarının tavuk nuggetları veya patates kızartması gibi yiyecekleri yemeyeceğini kesin olarak öne sürmüştü. Ancak bu, gerçekten ebeveyn olduktan sonra değişti.
“Yıllarca garson olarak çalıştım ve yiyeceklerle, yemek hazırlama süreçleriyle ve çocukların tercihlerine dair seçicilik beni bezdirdi. Bir gün böyle olacak diye düşünmezdim,” birisi hatırlıyor. “Ama o gün geldi: sadece fıstık ezmesi protein olarak kullanacak olan minik biri çıktı. Büyük olan ise kırmızı ya da turuncu renkleri yemeyi sevmez. Böylece ketçap yok (BBQ sosu tamam) ve kırmızı kabuklar soyulduğu sürece elmalar da kabul edilir.” Evet, bu galiba doğru görünüyor.
READ NEXT: Sokakta ‘iğrenç’ bulunan oyuncak arabayı çocuğuna veren anne
