Lise yıllarında iki en iyi arkadaşım birkaç ay vejetaryen kalmayı başarmıştı ve gerçekten denemek istedim. Gerçekten denedim ve tam bir hafta dayanabildim. Görünüşe göre planımdan bu kadar hızlı vazgeçmem doğruymuş olabilir. İnsan evriminin 6 milyon yılı boyunca beyin boyutu %300 artmıştır. Bilim insanları, et yemenin bu büyümeyi destekleyen kritik bir faktör olduğuna inanıyor ve bu, insanların en azından etobur — ya da en azından omnivor — bir diyete ne kadar ihtiyaç duyduğunu kanıtlar nitelikte.
Et, insan türü için muazzam bir fark yarattı.
National Geographic teorisi, atalarımızın bitkisel lifleri “et ve ilik” içeren kalorisi yoğun bir diyete dönüştürmesiyle bağırsaklarını küçülttüğünü öne sürüyor. Bu da daha küçük bağırsakların daha az enerji gerektirdiği ve bu enerjinin beynimizin büyümesini yavaşça teşvik etmek için yönlendirildiği anlamına geliyor. Böylece karmaşık düşüncelerin oluşmasına, imgeler çağırma yeteneğinin gelişmesine ve karmaşık bir dilin gelişmesine olanak sağlandı.
Bu mantıkla, günümüzde et tüketiminin beyinlerimiz üzerindeki etkisini inceleyen araştırmaların şaşırtıcı olmaması ve gerçekten ilginç bulgular elde ediyorlar.
Et açısından yoğun bir diyetin, beyni bozan en ağır hastalıklardan biri olan demansı önlemeye yardımcı olabileceğini öne süren yakın bir çalışma var.
Dementia, hafızadan davranışa kadar her şeyi etkileyen ve beyin hücrelerinin Alzheimer gibi hastalıklar nedeniyle zarar görmesi sonucu ortaya çıkan acımasız bir hastalıktır. Şu anda, Kolumbia Üniversitesi’ne göre, 10 yaşlı Amerikalıdan biri demans yaşamaktadır. Ancak daha çok et tüketmek bu hasarı potansiyel olarak hafifletebilir.
Ancak ızgaranızı ateşe vermeden önce, et odaklı bir diyet sadece Alzheimer hastalığı ile ilişkili genetik bir risk faktörüne sahip olan belirli bir grup için işe yarayacaktır; New York Post bu durumu bildirmektedir. Ancak bilim insanları, İsveç’teki Karolinska Enstitüsü’nde araştırmacı olan Jakob Norgren tarafından yürütülen bu çalışmanın, bilişsel gerilemeyi yavaşlatabilecek kişiye özel beslenme planları oluşturulmasına yardımcı olabileceğine inanıyorlar.
“Beyin sağlığı üzerinde diyet araştırmalarının eksikliği var ve bulgularımız, geleneksel diyet tavsiyelerinin genetik olarak tanımlanmış bir nüfus alt grubuna uygun olmayabileceğini gösteriyor,” Norgren basın açıklamasında söyledi. “Bu genetik risk grubuna ait olduğunu bilenler için bulgular ümit verici; risk yaşam tarzı değişiklikleriyle modifiye edilebilir olabilir.”
Çalışma, İsveç’te 2.100’den fazla yetişkini en fazla 15 yıl boyunca takip etti.
Çalışmanın başlangıcında katılımcılar 60 yaşın üzerindeydi ve demanssızdı. Araştırmacılar, rapor edilen diyetlerini titizlikle izledi ve düzenli bilişsel testler uyguladı. Yüksek-risk gen profiline sahip, daha az et yiyenlerin, varyantları olmayan katılımcılara göre demans geliştirme olasılığının iki katından fazlasına sahip oldukları bulundu.
Araştırmacılar, sonuçlar elde edilirken APOE 3/4 veya 4/4 gen varyantlarının var olmasının neden önemli olduğundan emin değiller, ancak bir teorileri var.
“APOE4, APOE geninin evrimsel olarak en eski varyantı olabilir ve evrimsel atalarımızın daha hayvansal temelli bir diyet yediği bir dönemde ortaya çıkmış olabilir,” dedi Norgren.
Elbette, tüketilen etin türü önemli — işlenmiş et aynı sonuçları vermez. Şu anda, araştırmacılar bunun gözlemsel olduğunu düşünüyor ve neden-sonuç ilişkisini tam olarak kanıtlayamıyorlar.
“APOE genotipine göre uyarlanmış diyet önerileri geliştirmek için klinik çalışmalar şimdi gerekli,” dedi Norgren.
Her durumda, ihtiyatlı olmak için kaliteli et temelli bir protein alımını düşünün, ne kadar olasıysa.
